Vandaag was onze Regimentscommandant, kolonel (bd) Hans van Dalen, samen met Regimentskarwats korporaal 1e klasse Mark en Luitenant-kolonel (bd) Harry Kampen ( RHPCA) op de Algemene begraafplaats in Den Haag eerbetoon gebracht aan de huzaren (en paarden) die in de vroege ochtenduren van 10 mei om het leven bij het Duitse bombardement op de Alexanderkazerne.

Op de centrale begraafplaats liggen behalve de huzaren ook veel grenadiers en jagers begraven die om het leven kwamen bij de Slag om de Residentie.

Een kleinkind van de omgekomen huzaar Hunnes hield een mooie toespraak en vroeg of alle gesneuvelden niet in een massagraf, maar in aparte graven begraven konden worden, zodat de nabestaanden een ‘eigen’ plek hadden om hun verlies te herdenken.

Het monument op de Algemene Begraafplaats in Den Haag is opgericht ter nagedachtenis aan 167 Nederlandse militairen die in de meidagen van 1940 zijn gesneuveld in de strijd tegen de Duitse bezetter.

Bijna alle Nederlandse militairen, waaronder 66 korporaals en huzaren van het Wapen der Cavalerie, zijn omgekomen bij de slag om Den Haag. Zij behoorden tot 27 verschillende militaire onderdelen en vochten o.a. bij de vliegvelden Ockenburg, Valkenburg en Ypenburg. Opvallend is het grote aantal namen van huzaren, voor hen is nog een apart “Monument bombardement Alexanderkazerne” aan de Oude Waalsdorperweg. Zij sneuvelden bij het bombardement om 04:00 uur op die 10e mei op de Nieuwe Alexanderkazeme. Identificatie kon niet meer plaatsvinden. Vermoedelijk is van vijf huzaren niets meer gevonden, maar is hun naam wel op het monument geplaatst.

Twee Nederlandse militairen sneuvelden op 29 oktober 1940 bij het demonteren van bommen. Zij werden op verzoek van de familie hier begraven. Samen met een militair die op 14 mei 1940 zelfmoord pleegde stonden hun namen aanvankelijk niet op het monument, maar op de muur naast het monument.

Eind jaren zestig is hier nog een militair herbegraven die eerst in een familiegraf te Loosduinen was begraven.

Naast de doden vielen er meer dan 150 gewonden. Velen van hun waren ernstig verminkt, leden aan brandwonden of verloren armen en/of benen. De soldaten waren vooral reservisten, gemobiliseerd in verband met de Duitse militaire dreiging. Ook meer dan 100 paarden van de cavalerie werden gedood als gevolg van het bombardement. Vele paarden waren ernstig gewond geraakt en moesten worden afgemaakt door dierenartsen.

Vandaag waren verkenners van 11 Brigade Verkennings Eskadron uit Schaarsbergen aanwezig bij het monument bij Juffrouw Tok voor de herdenking bij het Huzaren-monument bij Ginkel Zuid ten nagedachtenis aan drie gesneuvelde Huzaren op 10 mei 1940 rond 15:00 uur.

Traditiegetrouw werd er kort stilte gehouden en een bloemenkrans gelegd bij het monument dat herinnert aan onze kameraden die het hoogste offer hebben gebracht.

Terwijl het eskadron werd teruggeroepen blijven die 10e mei vier huzaren achter met als opdracht de Duitsers te vertragen. Toen die naderden, openden de huzaren het vuur en beschoten zij de Duitsers tweemaal. De kornet Van Limburg Stirum, korporaal Bonkerk en huzaar Dijkers sneuvelen bij het vuurgevecht. De laatste twee liggen in Ede begraven, de kornet ligt in Zutphen begraven. Slechts één, Kuperus, overleeft het door de alerte reactie van de toenmalige eigenaar van herberg De Zuid Ginkel die hem verstopt. Als de omgeving van de herberg onder Nederlands artillerievuur komt te liggen trekken de Duitsers zich terug richting Planken Wambuis, Kuperus ziet kans in burgerkleding op een fiets te ontkomen en zich richting eigen troepen te begeven.

De eerste slachtoffers op Edes grondgebied van de Tweede Wereldoorlog zijn gevallen.

Opdat wij hen nooit vergeten.

Vanmorgen 8 mei was de jaarlijkse herdenking voor alle gevallenen van de Nederlandse cavalerie op de Bernhardkazerne in Amersfoort.

Onze RC en RA (Standaarddrager) waren hierbij vanzelfsprekend aanwezig samen met de commandant en Standaarddrager RHPCA en vele geïnteresseerden onder wie ook familieleden van gesneuvelde cavaleristen.

Onze Wapenoudste, generaal-majoor Joris Legein, liet zich verontschuldigen en onze Regimentscommandant als waarnemend Wapenoudste der Cavalerie een toespraak hield.

Kolonel van Dalen haalde dit keer drie persoonlijke verhalen van gesneuvelde cavalerie kameraden aan, opperwachtmeester Jacobus Hubertus van Melick, Luitenant-kolonel Jacob Johan Teding van Berkhout en Reserve 2e luitenant der Cavalerie Wiete Duco Rengers Hora Siccama.

Foto’s: RegimentsOog